Seizoenen van ons leven
Waar zit jij?
Als ik naar buiten kijk, schijnt de zon tussen de wolken door. Het is zo’n dag waarop je voelt dat er iets verandert. Dat de lucht een andere geur heeft, of je lijf net wat anders aanvoelt. Je zou het bijna missen als je niet even stilstaat.
Onze levens verlopen eigenlijk net als de seizoenen: ze veranderen, verschuiven en verrassen ons. Soms geleidelijk, soms ineens. Elk seizoen heeft zijn eigen charme én haar eigen uitdagingen. En net als in de natuur, heb je ze allemaal nodig om te groeien.
In dit blog neem ik je mee langs de seizoenen van het leven; in chronologische volgorde. Je herkent jezelf misschien in één seizoen, of je voelt je juist een beetje lente én herfst tegelijk. Of een andere combinatie.
De lente (0-18 jaar)
De basis van wie je wordt. De eerste jaren van ons leven staan in het teken van groei, bloei en energie. We leren lopen, praten, vallen, opstaan, dromen, ontdekken. We zijn afhankelijk van anderen; ouders, opvoeders en omgeving leggen de basis voor hoe we naar onszelf en de wereld kijken. En langzaam bouwen we aan wie we worden.
Rust, reinheid en regelmaat , dat oude gezegde blijkt nog steeds actueel. Niet alleen voor baby’s, maar ook als volwassene is het helpend om structuur, balans en herstel in je leven te hebben.
In deze fase draait het om ontdekken en ontwikkelen. Niet alleen lopen, praten, denken en omgaan met anderen, maar we bouwen ook vriendschappen op, krijgen succesjes of vallen plat op ons gezicht.
De lente is één grote leerschool en is daardoor kwetsbaar en krachtig tegelijk. De wereld ligt open, maar wat er in deze fase gebeurt, kan levenslang doorwerken. Want die leerschool heeft ook een stevige basis nodig: veiligheid, liefde, steun. Als dat ontbreekt, of beschadigd raakt, heeft dat vaak effect op de rest van ons leven. Het mooie is dat wat kwetsbaar begon, later alsnog krachtig kan worden.
De zomer (19-45 jaar)
Vol gas vooruit (en dan?). De zomer bruist en staat symbool voor bloei, actie en ‘doorgaan’. In deze levensfase rollen we in studies, werk, relaties, kinderen misschien, hypotheken, drukke agenda’s en volle to-do-lijsten. Het leven dendert door. Je moet van alles: presteren, bewijzen, voldoen, meedoen. Soms lukt dat. En soms…loop je jezelf voorbij.
De zomer begint vaak met energie en idealen. Je bouwt aan je leven; een carrière, een gezin, een huis, een toekomst. Je maakt keuzes, rolt ergens in, bouwt aan iets dat van jou is. Maar wat als je ergens halverwege merkt: “Is dit het nou?” Is dit het leven dat bij jou past, of het leven waarvan je dacht dat het ‘zo hoorde’?
Je zelfbeeld, je energie, je sociale rollen; alles schuift constant. De zomer is warm, maar soms ook verstikkend. Tussen de zonnestralen door schijnt de twijfel. Want het moet wel allemaal kloppen, toch?
In deze fase draait het vaak om balans zoeken tussen wie je bent en wie je denkt te moeten zijn. Werk, gezin, gezondheid, geld, liefde – alles komt langs. Geen wonder dat de zomer je soms laat zweten.
De herfst (46-64 jaar)
Loslaten, herijken en een nieuwe richting vinden. En dan ineens ben je daar: in de herfst. Of eigenlijk sluipt het er langzaam in. Je voelt het aan je lijf, je energie, je blik op het leven. De kinderen worden groter, je werk verandert, je lichaam reageert anders dan vroeger, trager. Je spiegelbeeld dat verandert. Een gevoel van: “ik heb al zoveel gedaan, maar wat wil ik nog?”
Kinderen worden zelfstandiger, ouders worden hulpbehoevend, werk wordt routine. Je begint te merken dat het leven eindig is. Je bent niet in paniek, maar met een soort stille onderstroom. Het besef; ik zit in de tweede helft. Misschien is dit wel de meest confronterende fase, maar ook de meest waardevolle. Want je ervaring telt nu dubbel. Je weet steeds beter wat je níet meer wilt. De vraag is: durf je daar naar te handelen?
Sommigen ervaren een midlifecrisis, anderen juist een herontdekking. De herfst vraagt om bezinning én actie. Het is het seizoen van contrast. Van oogsten én afscheid. Van trots en twijfel. Van alles op een rij zetten. Je hebt veel gegeven, maar ben je ook trouw gebleven aan jezelf? Dit is het seizoen waarin je het ‘blad’ of datgene mag loslaten dat je niet langer dient, om ruimte te maken voor iets nieuws.
De winter (65+)
De winter. Een fase waarin alles stiller wordt. Je lijf wil langzamer, je wereld wordt kleiner, afscheid komt vaker voor. En toch: juist hier zit vaak de diepste wijsheid. Je kijkt terug. Soms met trots, soms met spijt. Je leert omgaan met verlies, met afscheid nemen; van mensen, gezondheid, dromen. Maar ook met dankbaarheid voor alles wat er wél was. De winter is geen einde, maar een fase van verstilling.
Van herinneren, overdragen en afronden. En soms, van opnieuw beginnen; al is het maar in je hoofd of hart.De winter komt niet altijd met sneeuw, maar vaak met stilte. Je leven wordt rustiger, je sociale kring kleiner, je lichaam trager. Dingen kosten meer energie. En je merkt: de wereld draait steeds sneller door, terwijl jij juist vertraagt.
Misschien ben je met pensioen. Misschien is je partner ziek, overleden of langzaam aan het verdwijnen in vergeetachtigheid. Misschien heb je zelf al afscheid genomen van vrienden of familie. En toch… is de winter geen leeg seizoen. Er zit schoonheid in de stilte. Wijsheid in de vertraging.
De winter is misschien letterlijk het levenseinde, maar niet het einde van jouw waarde. Het is de afronding van wie je bent geworden en het begin van wat jij nalaat.
De nazomer
Opnieuw beginnen met alles wat je weet. De nazomer is geen officiële levensfase, maar wel een essentiële. Het is dat tussenstuk; ná de hectiek van de zomer, vóór het loslaten van de herfst. Een tijd waarin je niet meer hoeft te bewijzen, maar waarin je opnieuw mag kiezen. Ik geloof in de kracht van de nazomer. Die lange, warme nasleep van de zomer, of de herfst, waarin je nog volop leeft, leert en lacht.
Misschien zit jij wel in je nazomer. Niet meer jong, maar zeker nog niet ‘klaar’. Niet meer alleen moeder, partner of professional, maar ook weer jij. Je voelt dat het nu tijd is voor dingen die écht van jou zijn.
De nazomer is het seizoen van bewuste keuzes. Van mildheid. Van terugblikken én vooruitkijken. Een fase die je zelf mag invullen, op jouw manier.
En ik? De nazomer is niet alleen een levensfase, maar soms ook een kantelpunt. Zo was het voor mij ook.
Ik zat middenin de chaos van mentale en fysieke stormen, vermoeidheid, twijfels over mijn lijf, mijn keuzes, mijn energie en vooral ‘Wat nu?’. Maar juist daar in die onzekerheid, ontstond er iets nieuws.
Niet ineens hoor. Met vallen, opstaan, ploeteren, opnieuw beginnen. Soms twijfelend aan alles. Maar ergens onderweg ben ik mezelf tegengekomen, niet zoals ik was, maar zoals ik nu ben. Sterker. Zachter. Eerlijker.
Ik besloot me niet langer aan te passen aan hoe het ‘hoorde’, maar om te bouwen aan een leven dat klopt voor mij. En om datzelfde ook mogelijk te maken voor andere vrouwen. Vrouwen zoals jij, die ook midden in hun nazomer zitten. Vrouwen die hun lijf voelen veranderen. Die een gezond gewicht willen zonder gedoe, sterker willen worden zonder opgefokte sportschooltoestanden. Vrouwen die nog lang niet klaar zijn, maar ook niet meer alles ‘moeten’. Zeker niet tijdens de overgang!
Daarom doe ik wat ik nu doe: coaching, personal training, vitaliteit, voor vrouwen van 45+. Omdat ik weet hoe het voelt. Omdat ik zelf ook dacht: “is dit het nou?”
En omdat ik geloof dat we samen krachtiger zijn, als we het durven te doen op onze eigen manier.
Waar zit jij?
Welk seizoen voel jij nu in jezelf? En sluit dat aan bij waar je werkelijk staat in je leven?
Misschien roept deze blog iets bij je op. Wil je erover praten, iets uitzoeken of herontdekken? Neem dan contact met me op. Samen kunnen we kijken hoe jouw seizoenen eruitzien en wat jij nodig hebt om je volgende fase voluit te leven.
Dit blog heb ik in 2016 ook geschreven, ook opgesplitst in delen. Deze versie is aangepast met nieuwe dingen maar ook overeenkomsten.